Που να φτιάχτηκε, όμως, για πρώτη φορά κρασί; Σε ποιο σημείο να γίνε άραγε η πρώτη πρόποση; Η απάντηση δεν είναι εύκολη και σε καμμιά περίπτωση δεν είναι δεδομένη.
Οι μύθοι και οι θρύλοι των αρχαίων λαών λίγα μας λένε για το πως φτιάχτηκε το πρώτο κρασί. Στη Βίβλο το πρώτο αμπέλι φύτεψε ο Νώε μετά τον κατακλυσμό κι ήταν αυτός που πρώτος μετέτρεψε τον μούστο σε κρασί. Ίδια κι απαράλλακτη η ιστορία εμφανίζεται και στο αρχαιότατο Βαβυλωνιακό έπος του Gilgamesh, μα κανένα στοιχείο δεν μας δίνεται από που ξεκίνησε η ιδέα. Πιο αποκαλυπτική είναι η περσική ιστορία του βασιλιά Jamsheed, εδώ τα υπολείμματα των σταφυλιών ξεχάστηκαν σε ένα πιθάρι και σιγά σιγά γινήκανε κρασί. Στην αρχή νόμισαν πως ήταν δηλητήριο κι απέφευγαν να το πιούν, μα μια μέρα μια παλλακίδα του βασιλιά, που υπέφερε από πονοκέφαλο, ήπιε κατά λάθος από το κρασί. Αφού έπεσε σε βαθύ ύπνο ξύπνησε θεραπευμένη και τότε ο βασιλιάς διέταξε να ετοιμάσουν κι άλλο από αυτό το θαυματουργό φάρμακό.
Για τους Έλληνες, πάλι, το κρασί, ούτε λίγο, ούτε πολύ, ήταν θεϊκό δώρο, ο ίδιος ο Θεός Διόνυσος ήταν αυτός που το είχε φέρει στην Ελλάδα. Κι ήταν τόσο σπουδαίο αυτό το δώρο που οι Έλληνες τιμούσαν ιδιαίτερα τον Διόνυσο κι ήταν αυτές οι γιορτές του κρασιού η αιτία να γεννηθεί το σπουδαιότερο δώρο των Ελλήνων στον παγκόσμιο πολιτισμό, το θέατρο.